De Columnist

Jan Koopmans

 


Klik hier voor al Jan's oneliners

Jan's stukkie
Week 02

eerdere columns:
    Weekblad Hoogvliet
    Maaspost
    Radio
    Overige

 

Dag jaar

Zo, u zit nu vast de kerstboom weer af te tuigen. Mijn Jootje en  ik hielden het bij een biefstukje met pepersaus en van die witte ‘dingetjes’, t’ zal wel groente zijn maar dan anders. Kerst heeft voor ons niet zoveel feestelijks, er zijn te veel dingen gebeurd die er toe bijdragen dat we eigenlijk liever meteen doorspoelen. Maar ik begrijp best dat u en velen er iets moois van maakten. De ontwikkelingen door de jaren heen waren lief zijn voor elkaar en vrede, waarbij natuurlijk elkaar cadeautjes geven en voor één keer per jaar eens vrede met de vijand sluiten een must waren. Nu kan iedereen weer gewoon op elkaar gaan hakken, de Kerstman kijkt toch niet meer mee. U schrok vast vorige week even toen u voor de tweede maal in successie mijn column 51 te lezen kreeg, een foutje vanwege de ‘rommelige’ laatste dagen van 2008, niemand heeft er schuld aan, lag gewoon aan het jaar. Maar goed, er is weer een nieuw jaar aangebroken, hopelijk een jaar waarin wat meer blijheid zit en minder verdriet. Misschien win ik wel de loterij dit jaar!  Als ik de miljoen win dan kopen we eerst een goeie auto en nemen een paar weekjes vrij, even een poosje ‘weilanden’ in het Frysk. Daarna zien we wel weer want volgens Jootje is alles erg duur, dus kunnen we wel een ton of tien gebruiken. En ja, dat is waar ook, ik beloofde een nieuwe foto bij dit ‘Stukkie’, nou, dat komt goed hoor, de lenzen zijn gepoetst en de sluiter staat op scherp. Ik zal geen peukje meer in m’n mond doen, want dat schijnt aanstootgevend te zijn. Ik weet nog niet hoe ik wel op de foto ga hoor, het moet wel iets aparts zijn want met zo’n uitgestreken smoel als Joop dat doet past niet bij mij. Misschien heeft u een idee? Hoewel het afgelopen jaar onstuimig voor ons was had het ook wel veel inhoud. Ja, de krant ‘kwam’ elke week terug en elke keer lukte het weer om u te verblijden met een keur aan info. Soms zat ik tot diep in de nacht nog ‘letters te sorteren’ zoals ik het zelf noem, maar altijd wist ik waar ik het voor deed; u! Op het moment dat u dit leest ben ik net een paar dagen met m’n Jootje naar onze vrienden op een boerderij in Friesland, even lekker onthaasten en met die grote zwarte paarden smoezen. Volgende maand ben ik ook weer jarig, stom dat je telkens ouder schijnt te worden, als je 18 bent hoop je snel 20 te zijn, maar voor mij mag de kalender wel wat langzamer lopen. Ik heb ingezet om 103 te worden maar volgens mijn dokter gaat me dat niet lukken, wel lullig hoor. Maar goed, we gaan er gewoon voor en we zien wel waar ooit het schip strand. We gaan er dus weer met frisse moed tegenaan, want ik kan niet zonder Hoogvliet en ik hoorde laatst iemand zeggen dat andersom ook niet kan, maar dat lijkt me overdreven. Allen nogmaals een prachtig jaar toegewenst van jootje en mij en uiteraard ook namens de krant, want die zult u ook dit jaar niet hoeven te missen.
Wees lief voor elkaar en trek nooit de voordeur dicht als er nog iemand buiten staat...

Jan Koopmans  

TERUG





Stichting Hoogvliet Digitaal
www.hoogvliet.org