De Columnist

Jan Koopmans

 


Klik hier voor al Jan's oneliners

Jan's stukkie
Week 30

eerdere columns:
    Weekblad Hoogvliet
    Maaspost
    Radio
    Overige

 

Afscheid

Heel je leven zit vol met afrondingen, nieuwe belevingen, maar ook vooral vol met afscheid nemen. Voor mij begon het afscheid nemen op mijn negende verjaardag, mij vader vertrok toen naar zijn Heer. Inmiddels ben ik toch nog wel groter gegroeid en heb heel wat afscheid moeten nemen, een broer, een enorme goeie vriend, mijn moeder, veel vrienden en ook veel bekende burgers, van u en mij, hebben het tijdelijke voor het eeuwige verruilt. Tel ik al onze honden ook nog mee dan is het leven eigenlijk constant verliezen van dierbaren en vrienden, die ook vaak weer dierbaren zijn uiteraard. Toch is niet een afscheid altijd treurig hoor, je hebt ze ook met een vrolijk randje. Na jarenlang ploeteren nemen veel mensen graag afscheid van hun werkgever. Maar ja, dat is misschien voor die werkgever weer treurig, je weet het niet he? Mijn huisarts stopt er mee, 29 jaar was hij huisarts in het woelige Hoogvliet waar hij ook onze dokter was. Toen wij 25 jaar geleden in Hoogvliet kwamen wonen kreeg ik al snel met die man te maken, want ons gezin, met een berg kids, waren een goeie klant van Dokter van Geest. Ik heb heel wat keren met die man te maken gehad. In het begin vond ik hem maar niks, ik was een dorpsdokter gewend en deze keek je zo vragend aan, net of hij je wilde vragen wat je zelf dacht dat je mankeerde. Van Geest heeft me in de loop der jaren best wel een beetje gestuurd. Hij raadde roken af, dus ik ben minder gaan stomen, ik ben zeker een pakje per jaar minder gaan paffen. Viagra kreeg ik niet want ik kon het best wel zelf, maar ook was het van Geest die me doorstuurde voor een ‘ECGeetje’, het filmpje dat mijn leven veranderde en een hartoperatie opbracht. Hij kwam bij onze hele familie, hij kende ons, hij heeft heel wat keren moeten opdraven, wat een rot vak had die man! Ik heb hem zo nu en dan wel eens een beetje op de korrel genomen in een van mijn stukjes, dat deed ik al toen ik nog voor ‘die andere’ krant schreef. Hij was altijd actief, als er ijs op de singels lag dan stond de dokter er op om de benen te strekken. Hij was ook gek op vreselijke wonden en geëtter. Ik kreeg eens een enorme zwelling op mijn been vanwege een zelfstandig geworden straattegel, toen ik hem die wond liet zien glunderde hij helemaal, hij genoot van al die straaltjes etter, echt een dokter he? Mijn oren uitspuiten deed hij als geen ander, als hij dat gedaan had hoorde ik weer de mieren lopen op de Veluwe. Mijn jootje zij altijd jij en jou tegen hem, ik deed dat niet. Toch is het best wennen, we moeten afscheid nemen van iemand die ons gezin toch 25 jaar heeft begeleid in wel en wee. Het is geen triest afscheid natuurlijk, onze dokter gaat eindelijk eens lekker zelf genieten van het leven, samen met zijn dierbaren, en zo hoort het ook, pak het leven en geniet! Dokter, maak er wat leuks van en ik zal een peukje minder gaan roken!
Jan Koopmans  

TERUG





Stichting Hoogvliet Digitaal
www.hoogvliet.org