De Columnist

Jan Koopmans

 


Klik hier voor al Jan's oneliners

Jan's stukkie
Week 15

eerdere columns:
    Weekblad Hoogvliet
    Maaspost
    Radio
    Overige

 

Hapmonster

Je zou het niet zeggen, maar als het goed is komt er straks een zomer aan. De bedoeling is dat het weer zinderend heet gaat worden, de planten uit de grond schieten, de bomen bossen met bladeren gaan produceren en dat her en der rookpluimen van de barbecues opstijgen uit grote en kleine tuinen. Eindelijk hebben wij er ook een, een barbecue op gas, want vlees braden met kolen waaruit giftige dampen opstijgen lijkt me niet fijn. En ja hoor, mijn jootje heeft er nog iets nieuws bij bedacht; een buitenhaard! Een gietijzeren geval met schoorsteen, waarop een vonkenvanger, je moet het maar verzinnen. Ik heb nog geen idee wat er in opgestookt gaat worden, maar fikken gaat het vast wel. Maar ja, of het allemaal gaat werken is maar de vraag natuurlijk. Zo heb ik ook mijn bedenkingen over die haard want als die naast onze partytent komt te staan om koude zomerdagen op te warmen, dan vraag ik me toch af of dat geen kwaad kan. Want evengoed vliegt er een vonkje over naar onze mooie tent en krijgen we een vreselijke uitslaande brand waar de ‘prio1’ rijders met gezwinde spoed op af moeten komen. Maar leuk gaat het worden hoor, de tuin ziet er al net echt uit en we zijn er klaar voor; de zwoele zomermaanden met barbecue en kachel, komt helemaal goed met Jan en jootje. Maar ja, diezelfde jootje heeft me ook deze week nog eens extra verrast met een eigen prullenbak naast mijn bureau in de keuken. Ja, u leest het goed, ik heb mijn bureau in de keuken, heel logisch want in keukens creëer je van alles, van stamppot zuurkool tot krantenartikelen, dus zo raar is het niet. Maar deze prullenbak heeft iets bijzonders. Er zitten batterijen in en als je in de buurt komt met je handen, om wat weg te gooien, gaat de klep vanzelf open. Een waar mirakel natuurlijk! Maar ja, ik zit heel vaak ’s nachts in alle stilte te werken en als ik me dan even omdraai op mijn riante draaibare bureaustoel, dan gaat die klep ineens open en kijk ik in een hongerig en gapend gat. Kort daarna valt hij happend weer dicht maar bij elke beweging krijgt hij weer ‘honger’ en hapt weer naar me. Ik zal er wel aan wennen, laat me niet zo snel imponeren door een happende vuilnisbak, wie denkt hij wel dat hij is? Ik verlang echt naar de zomer, dat gedruil van die regen en wind ben ik zat. Eindelijk weer in het T-shirtje naar buiten en de dikke jas op zolder. Jammer dat ik tegenwoordig geen tijd meer heb om te vissen, maar ja, waarom zou ik eigenlijk, voor een tientje heb je een zak vol met van die heerlijke kibbeling. Wel hoop ik dat het een zomer gaat worden voor iedereen, ook voor hen die in de ellende zitten, mensen in oorlogsgebieden of daar waar rampen plaats vinden. Was dat ook niet een beetje de gedachte achter het Paasfeest? Het was een offer voor vrede en vergiffenis, waarom maken wij er eigenlijk chocolade-eieren en hazen van?

Jan Koopmans  

TERUG





Stichting Hoogvliet Digitaal
www.hoogvliet.org