nummer 179
Monddood

De afgelopen week kreeg ik via e-mail van verschillende vrienden en kennissen rouwkaarten toegestuurd. Bij de eerste digitale zwartomrande rouwkaart schrok ik me het leplazerus. Een groot wit kruis sprong als een kikker uit de sloot naar voren vanaf de zwarte achtergrond. Wie is er nu weer dood? Vroeg ik me in een fractie van een seconde af. Het antwoord werd me direct gegeven want bij de volgende klik met de muisknop zag ik de kale markante kop van de vermoorde Pim Fortuyn. Oud nieuws dus want dat wist ik inmiddels wel. Je moet immers van een totaal andere planeet zijn als je niet zou weten dat de man op laffe wijze door pistoolschoten om het leven was gebracht. De tweede digitale rouwkaart bestond uit een kaarsje met een flikkerend vlammetje. Of ik een kaarsje voor Pim wilde ontsteken en door zou willen sturen aan anderen. Beiden heb ik geweigerd. Ik stuur zulke berichten niet aan anderen door omdat die, net als ik, zich wezenloos zouden kunnen schrikken van zo'n groot indringend wit kruis dat zich letterlijk in je netvlies boort bij het opklikken van de boodschap. En verder steek ik voor niemand een kaarsje aan. Ik ben nu eenmaal niet katholiek opgevoed en dus hoort zoiets niet tot mijn cultuur. Niemand overigens die mij hoort zeggen dat het een achterlijke cultuur is, want ik respecteer elke cultuur en elke andere mening mits deze niet beledigend is jegens bepaalde bevolkingsgroepen. Zo ook die van Pim Fortuyn. Ook zijn mening respecteerde ik hoewel ik het vaak niet met die mening eens was. Schaar ik me nu in het rijtje van laffe politici die zich in allerlei bochten wringen om eerdere uitlatingen te verdoezelen in een verwoede poging om aan de toorn van Pims volgelingen te ontkomen en mijn ruiten te sparen en het lak en banden van mijn auto heel te houden? Dat mag de lezer bepalen, want ook dat is democratie. Mensen in dit landje mogen zelf bepalen welke waarde ze aan bepaalde woorden en meningen hangen. Zelf ben ik van mening dat mijn mening de juiste is. Arrogant? Eigenwijs? Zal wel, dat vond ik Fortuyn ook. Maar dat wil nog niet zeggen dat je mensen vanwege hun mening maar moet molesteren, bedreigen of zelfs moet vermoorden. Ik heb in het recente verleden verschillende boze telefoontjes en dreigbrieven van lezers ontvangen. Waarom? Omdat ik een andere mening heb! En dat is toch de issue waarom het deze dagen allemaal draait? We zijn toch met z'n allen boos en verdrietig omdat er een mens is vermoord die geen blad voor zijn mond nam en er een andere mening op na hield als die van de gevestigde politici. Die politici op hun beurt hadden weer een andere mening dan Pim en zijn volgelingen. En dat weer zou de voedingsbodem geweest zijn voor die gek van een Folkert van der Graaf om Fortuyn het zwijgen voorgoed op te leggen. Melkert en Kok zouden hebben aangezet tot haat! Wat is dit toch voor een achterlijk land dat een collectief van advocaten nu aan het onderzoeken is of politici of een televisiepresentator als Marcel van Dam, juist vanwege hun afwijkende mening, eventueel vervolgd moeten worden. Wat is dit voor een vreemd land dat meisjes van 14 jaar elkaar huilend in de armen vallen bij het voorbij trekken van de witte lijkwagen met daarin het stoffelijk overschot van de onfortuinlijke Fortuyn? Laten we waken voor een massahysterie waar iedereen, iedereen gek maakt. Laten we juist trots zijn op onze democratie en ons polderlandje waar je nog je eigen mening kan en mag geven (voor hoe lang nog?). Dit is Nederland en niet Chili of een andere bananenrepubliek waar dictators dicteren. Ik was het vaak niet eens met Pim Fortuyn, maar in één ding sta ik niet achter hem, maar naast en desnoods voor hem; we moeten ons niet monddood laten maken. Zwijgen of angstig in achterkamertjes bijna onhoorbaar fluisterend je eigen mening verkondigen betekent het einde van juist datgene wat Fortuyn voorstond en waar hij onvrijwillig zijn leven voor heeft gegeven; het hebben en uiten van een eigen mening en een eigen identiteit. En dat kan alleen maar als je naast de jouwe ook de mening van de ander respecteer!

Joop van der Hor